Główna Dziedzictwo Północna Zachodnia Odnośniki

Afrykańskie rezerwaty

Dewastacja środowiska naturalnego i prowadzone bez żadnych ograni-czeń polowania sprawiły, ze Afryka przestała juz być miejscem, w któ­rym można było ujrzeć przyrodę w jej naturalnym stanie. W celu ochrony dziko żyjących gatunków ustanowiono obszary, tak zwane re­zerwaty przyrody i parki narodowe, w których zwierzęta i rośliny zna­lazły się pod szczególną ochroną.

Według danych z 1990 roku różnego ro­dzaju ochronie podlega niemal 4 procent obszaru Afryki, czyli aż 1170880 km2. Choć pierwszy afrykański rezerwat - Pongola w RPA - został założony już w roku 1894, więk­szość pozostałych powstała dopiero w ostatnich dziesięcioleciach. W porównaniu ze stanem z roku 1959, obszar podlegający ochronie jest obecnie czterokrotnie większy.

Według Międzynarodowej Unii Ochrony Przy­rody i Jej Zasobów (IUCN) 862940 km2 obszaru Afryki podlega całkowitej ochronie, co oznacza, że nie można tam wycinać drzew czy zakładać kopalni. Wśród tych objętych ochroną terenów znajdują się rezerwaty naukowe, parki narodowe (które co prawda można zwiedzać, ale nie można ingerować w życie występujących tam roślin i zwierząt) oraz pomniki i osobliwości przyrody, do których zaliczamy rzadkie gatunki roślin i zwierząt. Dalsze 307940 km2 jest objęte częściową ochroną - może się tu rozwijać dość swobodnie turystyka, dopuszczalna jest także działalność prze­mysłowa (leśnictwo, górnictwo). Obszary chronio­ne występują w całej Afryce, ale do najbardziej znanych należą te w południowej i wschodniej czę­ści kontynentu. Niektóre są tak piękne i wyjątko­we, że zostały wpisane na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego.